السيد محمد حسين الطهراني

169

نگرشى بر مقاله بسط و قبض تئوريك شريعت دكتر عبد الكريم سروش (فارسى)

تعدّى از ظهورات قرآن ، إسقاط حجّيّت قرآنست اشكال ششم : امضاء و تأييد ايشان است روش مرحوم طالقانى را در تفسير آيه مباركهء : الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى فَلَهُ ما سَلَفَ وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَ مَنْ عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ . « 1 » « كسانى كه ربا ميخورند ، بر نميخيزند مگر مانند برخاستن كسى كه شيطان او را با مَسّ و برخورد خود شديداً زده باشد . ( همچون مجنونى كه جنون او را بگيرد و بر زمين بخورد و سپس بلند شود و برخيزد ) اين حال و كيفيّت در رباخورندگان به سبب آنست كه ميگويند : بيع و خريد و فروش هم مثل ربا است . و خداوند بيع را حلال كرده و ربا را حرام نموده است . پس كسى كه موعظه براى حرمت ربا از جانب پروردگارش به وى رسيده باشد ( و مطّلع بر حكم تحريمى ربا بوده باشد ) و بنابراين از ربا خوردن دست بكشد ، آن رباهائى

--> ( 1 ) آيه 275 ، از سوره 2 : البقرة